Τρείς το πρωί

Και αν με ψάξεις με τα μάτια δεν θα με βρείς.

Σε τούτο εδώ τον κόσμο δεν υπάρχω πια

Παρά μόνο οι αναμνήσεις..

Ψάξε με στον κόσμο τον δικό μας....

Εκεί που ο χρόνος σταματά και έχεις την ευκαιρία να μυρίσεις και να δείς από κοντά τα πιο όμορφα

λουλούδια, τις πιο χρωματιστές εικόνες της ψυχής σου, αυτές που ούτε εσύ ο ίδιος δεν ήξερες ότι κουβαλούσες μέσα σου.... και που ίσως η τόση ομορφιά να με σπρώχνει στο παρόν, στο "απαγορευμένο" τώρα, όπου δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε, αλλά ίσως και να το θέλω... 

Κλείνομαι στον κόσμο τον δικό μας.. όπως κλείστηκες και εσύ. Θα με βλέπεις με τα μάτια της ψυχής σου, θα με νιώθεις σε κάθε σου σκέψη.. θα σε ακούω σε κάθε τραγούδι, θα σε μυρίζω σε κάθε νεοανθισμένο λουλούδι.

Στην ομορφιά της ψυχής σου να ψάξεις λοιπόν....

Εκεί μόνο θα με βρεις!